كه پسران نضر به تفتيش و جستجوى حوايج اهل موسم مىرفتند و به رفع آن قيام مىكردند . به قولى نضر بن كنانه قريش نام داشت . و نيز گويند كه فرزندان نضر بن كنانه ، بنى نضر عنوان داشتند ، و وقتى كه قصى بن كلاب آنها را فراهم آورد آنها را قريش گفتند زيرا فراهم آمدن به معنى تقرش است و عربان گفتند بنى نضر تقرش كردند ، يعنى فراهم آمدند . و نيز گويند كه بنى نضر را قريش از آن رو گفتند كه از هجوم دشمنان بر كنار بودند . گويند : عبد الملك بن مروان از محمد بن جبير پرسيد : قريش چه وقت اين نام يافتند ؟ و او گفت : « وقتى در حرم فراهم شدند ، كه فراهم آمدن تقرش است . » عبد الملك گفت : « من چنين نشنيده‌ام ، اما شنيده‌ام كه قصى را قرشى مىگفتند و پيش از آن كسى عنوان قريش نداشت . از ابو سلمة بن عبد الرحمن بن عوف روايت كرده‌اند كه وقتى قصى در حرم مقر گرفت و اعمال نيك انجام داد او را قرشى گفتند و او نخستين كس بود كه اين عنوان يافت . از محمد بن عمرو روايت كرده‌اند كه قصى نخستين كس بود كه در مزدلفه آتش افروخت تا هر كه از عرفه مىآيد آن را ببيند و به همه روزگار جاهليت در شب توقف مزدلفه آتش افروخته مىشد . از عبد الله بن عمر روايت كرده‌اند كه آتش مزدلفه به روزگار پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم و ابو بكر و عمر و عثمان افروخته مىشد . گويد : و تاكنون نيز افروخته مىشود .